تاریخچه هیدرولیک:

هیدرولیک از دیرباز مورد توجه و استفاده بشر واقع گردیده و بتدریج رو به تکامل نهاده است. مصریان باستان برای آبیاری مزارع خویش از آب رودخانه نیل چرخ آبی را ساخته و بکار گرفتند. توربین های آبی اولیه که با مصالحی از قبیل فولاد وچوب ساخته شده  و در مسیر آب رودخانه ها نصب گردیده و به عنوان محرک آسیاب های آردی مورد استفاد قراری گرفته است هنوز در برخی از شهرهای کشورمان دیده می شود.

پس از آن ارشمیدس ( دانشمند یونانی ) موفق به ساخت نوعی پمپ موسوم به مارپیچ ارشمیدس گردید.

در قرن 16 میلادی فشار هوا توسط تریچلی(دانشمند ایتالیایی) اندازه گیری شد و به دنبال آن ساخت پمپ های آب رواج پیدا کرد.

در قرن 17 اصول اولیه علم هیدرولیک توسط پاسکال ( دانشمند فرانسوی ) پایه گذاری شد و به دنبال آن جوزف براما ( مکانیک انگلیسی) اولین پرس هیدرولیکی با کاربرد صنعتی را ساخت.

قرن 19 مواجه با توسعه هیدرولیک آبی و قرن بیستم مقارن با توسعه و رواج هیدرولیک روغنی است.

در فاصله سال های 1905 تا 1940وسایلی از قبیل گیربکس هیدرولیکی، ماشین های پیستون شعاعی، ماشین های پیستون محوری و ادوات کنترل هیدرولیکی ساخته و عرضه گردید.

ترمیم خرابی ها و توسعه صنایع و کارخانجات پس از جنگ جهانی دوم موجب کاربرد بیش از پیش هیدرولیک روغنی در صنعت و جایگزینی بسیاری از دستگاه ها و سیسیتم های مکانیک با تجهیزات هیدرولیکی گردید. بکارگیری علوم و فنونی از قبیل پنوماتیک و الکترونیک در خدمت هیدرولیک باعث توسعه طراحی و ساخت مدارهای هیدرولیکی خودکار و بالاخره ساخت دستگاه های خودکار بر اساس کاربرد کامپیوتر در هیدرولیک اوج ترقی این رشته می باشد.

طبقه بندی هیدرولیک

هر گاه با اصول و مبانی و تعاریف هیدرولیک سروکار داریم از ان به عنوان علم هیدرولیک نام می بریم و چنانچه تجهیزات و کاربرد آن ها در رشته هیدرویک مدنظر باشد از آن به عنوان صنعت هیدرولیک یاد می کنیم.

گسترش روز افزون علم هیدرولیک موجب تقسیم آن به دو شاخه هیدرواستاتیک و هیدرودینامیک گردیده است که اساس کارکرد تجهیزات هیدرولیکی بر آن ها نهاده شده است.